کامبرین

کامبرین. ( اِخ ) مرکز بخش در پادُ کاله در ناحیه بتن. 680 تن سکنه دارد.

(بِ یَ ) [ فر. ] (اِ. ) اولین دوره از ادوار پنجگانه دوران اول زمین شناسی.

دورۀ اول از دوران پالئوزوئیک.

( اسم ) اولین دوره از ادوار پنجگان. دوران اول زمین شناسی که ته نشست هایش قدیمی ترین طبقات این دوران را تشکیل میدهد و رسوباتش بشتر از جنس شیست و کو آرتزیت آهک و دج ( ماسه سنگ ) میباشد که با فسیلهای فرامی نی فرها و اسفنجها و مرجانها و تری لوبیت ها مشخص است. وجه تسمی. این دوره بمناسبت نام قدیمی سرزمین گال ( قسمتی از جزیر. بریتانیا ی کبیر ) که بنام کامبریا موسوم بوده میباشد. ته نشست های این دوره اول دفعه در سال ۱۸۳۵ میدی وسیل. سد گویک انگلیسی شناخته شده است.
مرکز بخش درپادکاله در ناحیه بتن

کامبریَن ( به فرانسوی: Cambrien، به انگلیسی: Cambrian ) یکی از دوره های زمین شناسی از دوران دیرینه زیستی است.
دورهٔ کامبریَن حدود ۵۴۲ میلیون سال پیش آغاز شده و تا حدوداً ۴۸۸/۳ میلیون سال پیش ادامه داشته است.
نام کامبرین از نام کامبریا، یعنی نام باستانی منطقهٔ ولز بریتانیا، گرفته شده، زیرا در آنجا بود که صخره هایی از دورهٔ کامبرین برای نخستین بار بررسی شد. بر این پایه، در فارسی برای این دوره نام «کامبریایی» درست تر می بود، ولی امروزه کامبرین در این معنی جا افتاده است.
دورهٔ کامبرین ۵۷۰ – ۵۰۵ میلیون سال گذشته دورهٔ کامبرین به چهار ردیف تقسیم می شود. سن کامبرین از ۷۵۰ تا ۵۱۰ میلیون سال قبل است. پیدایش آثار یخچالی در سنگ های رسوبی کامبرین چین و نقاط دیگر نشان می دهد که آب وهوای سردی در این نواحی حکم فرما بوده است. مطالعهٔ رسوبات چین خوردهٔ کامبرین نشان دهندهٔ آن است که در این دورهٔ بزرگ ناودیس هایی در نقاط مختلفی از اروپا، آسیا و آمریکا وجود داشته است. بعضی از جانورانی که در تشکیلات کامبرین مشاهده شده اند از نظر چینه شناسی اهمیت چندانی ندارند.
دورهٔ کامبرین نقش اساسی و مهمی در تاریخ حیات بر روی زمین ایفا می کند؛ زمانی که اغلب گروه های بزرگ جانوران اولیه در قالب فسیل ظاهر شدند. این حادثه گاهی «انفجار کامبرین» نامیده می شود، به این دلیل که زمان کمی برای ایجاد آن طی شده است. در ابتدا تصور می شد که سنگ های این دوره حاوی اولین و قدیمی ترین فسیل های جانوری است.
در اوایل دورهٔ کامبرین، جانوران برای حفاظت و نگهداری اعضای نرم خود، بخش های سخت خود را توسعه دادند؛ برای مثال، صدف خارجی بدن یک بازوپا به حجره های غذایی تغییرشکل داد، درحالی که بافت خارجی تریلوبیت ها پاها و ماهیچه های ثابت پیدا کردند. جانوران با داشتن اسکلت، توان رشد بیشتری داشتند و نواحی کلنی را در کف مختلف دریاها تشکیل دادند. بندپایان قادر به شنا کردن، حرکت سریع و توسعهٔ اسکلت خود بودند؛ چون فسیل این جانوران یا به ندرت یافت شده یا اینکه به خوبی حفظ نشده اند. از این جانوران مرجان ها را می توان نام برد که تنوع زیادی نداشته اند یا آنکه دارای اسکلت سخت نبوده اند. خارپوستان نیز در این دوره ظهور کرده اند، ولی گوناگونی زیادی نداشته اند. از نرم تنان، وجود دوکفه ای ها مشکوک است و از شکم پایان هم جز چند نمونهٔ ساده آثار بیشتری باقی نمانده است.

اولین دوره از ادوار پنجگانه دوران اول زمین شناسی.

💡 به غیر از کشاورزی و گردشگری، اصلی‌ترین فعالیت اقتصادی در این منطقه پهناور و پراکنده، معدن است. به دلیل فقدان تقریباً کامل کوه‌زایی و عدم تشکیل یخچال‌های طبیعی از دوره زمانی پرمین (در بسیاری از مناطق از زمان کامبرین)، صحرای استرالیا از نظر وجود سنگ آهن، آلومینیوم، منگنز و اورانیوم بسیار غنی است و همچنین حاوی ذخایر عمده‌ای از طلا، نیکل، مس، سرب و روی است.

💡 باور بر این است که خاستگاه اصلی کهن‌جامان سیبری خاوری بوده‌است جایی که بر پایه آثار سنگواره‌ای، این جانداران در آغاز عصر تاموتین در دوره کامبرین یعنی ۵۲۵ میلیون سال پیش در آن زندگی می‌کرده‌اند. حضور آن‌ها در دیگر نقاط جهان بسیار دیرتر یعنی در عصر آتدابانین روی داد و کهن‌جامان از آن پس به بیش از صد خانواده تقسیم شدند.

💡 از آغاز دوران کامبرین در حدود ۵۴۰ میلیون سال قبل، سطح اکسیژن موجود در اتمسفر دارای نوسان بوده‌است به‌طوری که بین مقادیر ۱۵ تا ۳۰ درصد حجمی در حال تغییر بوده‌است. با نزدیک شدن به پایان دوران کربنیفر، سطح اکسیژن اتمسفر به ۳۵ درصد رسید که این موضوع احتمالاً عاملی بوده‌است که منجر به افزایش اندازه حشرات و دوزیست‌های آن دوره شده‌است.