کاتیون

(یُ ) [ فر. ] (اِ. ) یونی که بار مثبت دارد. مق. آنیون.

{cation} [شیمی] یونی که بار مثبت دارد

رجوع شود به:یون (شیمی)

💡 نام نمک یک کربوکسیلیک اسید شامل نام کاتیون مانند سدیم، آمونیوم. غیره و به دنبال آن نام اسید است که در آن پسوند «اوئیک اسید» به «آت» تبدیل می‌شود.

💡 - امکان نوآرایی کربوکاتیون‌ها وجود دارد. علت این امر، امکان ایجاد کربوکاتیون پایدارتر در اثر جابه‌جایی هیدروژن می‌باشد.