چنته

چنته. [ چ َ ت َ / ت ِ ]( اِ ) کیسه چرمین درویشان که در آن حشیش و چرس و بنگ و آلات کشیدن آن حمل کنند. توبره کوچک درویشان که در آن چرس و چیزهای دیگر بردارند. توشه دان درویشان. خرجین گونه ای درویشان را که معمولاً از جنس قالی و قالیچه بشکل کیسه ای دوخته اطراف آن را چرمدوزی کنند و از گردن آویزند و چیزهای خرد و ریز درون آن گذارند.
- امثال:
فلان کس چنته اش خالی است یا چیزی در چنته ندارد؛ یعنی بی مایه و بی سواد است.

(چِ تِ ) (اِ. ) کیسه ای که درویشان و شکارچیان با خود دارند و در آن توشه و لوازم خود را می گذارند.

۱. کیسه.
۲. توبره.
۳. کیسه ای که درویشان و شکارچیان با خود برمی دارند و در آن توشه یا اسباب کار خود را می گذارند.
۴. [مجاز] اطلاعات، دانش ذهنی.

کیسه، توبره، کیسه درویشان وشکارچیان
( اسم ) کیسه ای که درویشان و شکار گران در آن توشه و لوازم خود نهند و با خود دارند توبره. یا چنت. چوپان. کیس. کشیش.

(قدیم): چَنته هم مسموع می‌شود، کیسه‌ای که درویشان و شکارچیان با خود دارند و در آن توشه و لوازم خود را می‌گذارند.
(قدیم): کیسه‌ای معمولا از جنس قالی، گلیم، یا چرم که برای حمل اشیای کوچک به‌کار می‌رود و اغلب به کمر بسته شده تا راحت مورد استفاده قرار گیرد.
(قدیم): کیسه گلیمی برای چوپانان به منظور حمل غذا و سایر مایحتاج بر پشت می‌بندند.

💡 گوهر از جنّتِ عقبا طلب ای دل ورنه خَزَف است آنچه که در چنتهٔ دنیا باشد