چشیده

چشیده. [ چ َ / چ ِ دَ / دِ ]( ن مف ) چیزی که مزه شده و چاشنی شده باشد. ( ناظم الاطباء ). مأکول یا مشروب مزه شده و چاشنی شده:
هر نعمتی که هست بعالم چشیده ای
هر لذتی که هست سراسر چشیده گیر.سعدی. || کسی که مزه نموده باشد. ( ناظم الاطباء ). آن کس که طعم چیزی را با مقداری قلیل از آن آزماید و امتحان کند.
- ناچشیده؛ اندکی از چیزی در دهان قرار نداده، برای دریافتن طعم ومزه آن:
نابسوده دو دست رنگین کرد
ناچشیده به تارک اندر تاخت.رودکی. || تجربه کرده و آزموده. آن کس که نیک و بد روزگار آزموده و در کارها باتجربه و کاردیده شده است:
برآسود لشکر ز ننگ و نبرد
چشیده ز گیتی همان گرم و سرد.فردوسی.به برزین بگفت ای سرافراز مرد
چشیده ز گیتی همه گرم و سرد.فردوسی.مرد، باخردی تمام بود، گرم و سرد روزگار چشیده... و عواقب را بدانسته. ( تاریخ بیهقی ). پیران جهان دیده و گرم و سرد روزگار چشیده از سر شفقت و سود گویند. ( تاریخ بیهقی ). پخته ای پرورده جهاندیده و سرد و گرم چشیده. ( گلستان سعدی ). هر کجا سختی کشیده تلخی چشیده ای را بینی خود را به شره در کارهای مخوف اندازد. ( گلستان سعدی ). و رجوع به چشیدن شود.

(چَ یا چِ دِ ) (ص مف. ) ۱ - مزه کرده، چاشنی شده. ۲ - تجربه شده، آزموده.

ویژگی چیزی که مزه شده.

( اسم ) ۱ - مزه کرده چاشنی شده. ۲ - تجربه شده آزموده.

مزه کرده، چاشنی شده.
تجربه شده، آزموده.

💡 در کام هر که ذوق قناعت چشیده است خون جگر به نعمت الوان برابرست

💡 بنگر چه گونه باشد اکنون که بوده باشم از گوشة دهانت سد چاشنی چشیده

💡 گفتم که طعم آن لب گفتا ز حسرت آن جان بر لبت چه آید شاید چشیده باشی

💡 چند از این دعوی درویشی و لاف عاشقی ناچشیده شربت آن نازموده درد این