پژولیده

پژولیده. [ پ َ دَ / دِ ] ( ن مف ) پژمرده. بی آب و تاب. افسرده. درهم. پریشان. آشفته:
صبحدمان مست برآمد ز کوی
زلف پژولیده و ناشسته روی.سنائی.زن کنیزک را پژولیده بدید
درهم و آشفته و دنگ و مرید.مولوی.نبرده آن هواآب گلش را
پژولیده نکرده سنبلش را.جامی ( از فرهنگ شعوری ).|| نرم گردیده. || ابترشده. || نصیحت کرده شده. || بازپرسی کرده شده ( ؟ ) ( شاید مصحف پژوهیده ). ( برهان قاطع ).

(پِ دِ ) (ص مف. ) ۱ - پژمرده شدن. ۲ - افسرده.

۱. پژمرده.
۲. افسرده.
۳. ‹ژولیده› درهم شده، پریشان، ژولیده: صبحدمان مست برآمد ز کوی / زلف پژولیده و ناشسته روی (سنائی۲: ۵۱۴ ).

( اسم. پژولیدن ) ۱- پژمرده شده افسرده. ۲- نرم گردیده. ۳- بی آب و تاب شده. ۴- ابتر شده. ۵- باز پرسی شده.

پژمرده شدن.
افسرده.

💡 بر عرعر زیبات طوافی دارم گر روی بدان جعد پژولیده نهم