«پسوندی» صفتی است که در زبانشناسی به کلمات یا ساختارهایی اشاره میکند که با پسوند ساخته شده یا با استفاده از پسوند تغییر میکنند، و نقش مهمی در شکلگیری واژهها دارد. این ویژگی به ما کمک میکند تا بفهمیم چگونه یک واژه پایه با افزودن عناصر اضافی مانند پسوندها، معانی جدید پیدا میکند و کاربردهای مختلف پیدا میکند. کلمات پسوندی معمولاً شامل ریشه واژه و پسوند مشخص هستند که پسوند میتواند نقش نحوی، صرفی یا معنایی به واژه بدهد و آن را از نظر کاربرد تغییر دهد. در زبانهای مختلف، پسوندها برای ایجاد اسم، صفت، فعل یا حالتهای دیگری استفاده میشوند و شناخت «پسوندی» بودن یک واژه، تحلیل زبانی دقیقتری را ممکن میسازد. «پسوندی» بودن واژه نشان میدهد که تغییر شکل آن صرفاً با افزودن عنصر اضافی و نه تغییر ریشه اصلی صورت گرفته و این روند در دستور زبان اهمیت زیادی دارد.
پسوندی
فرهنگستان زبان و ادب
{suffixing} [زبان شناسی] مربوط به پسوند
جمله سازی با پسوندی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اما برخی قائلند که پسوند سیس یا سیوس یا تیس پسوندی یونانی است که یونانیان با افزودن آن در پایان نامها کلمات را بدین شکل میخواندند مانند «کنفوسیوس» که در زبان چینی «کونگ فوزی» است که یونانیان با افزودن پسوند «یوس» در پایان نام او، آن را به «کنفوسیوس» دگرگون کردند که در جهان بیشتر بدین نام شناخته شدهاست. بر این اساس، پسوند سیس زائد خواهد بود.
💡 آرایه السیپی را از روی متن و آرایه پسوندی محاسبه میکند.