پروریده

لغت نامه دهخدا

پروریده. [ پ َرْ وَ دَ / دِ ] ( ن مف ) پرورده. پرورانیده. پرورش یافته. تربیت شده. تعلیم گرفته. مُرَبی. متأدّب. مرشّح.
- شبان پروریده؛ پرورده شبان:
شبان پروریده ست وز گوسفند
مزیده ست شیر این شه بی گزند.فردوسی.

فرهنگ معین

(پَ وَ د ِ ) (ص مف. ) نک پرورده.

فرهنگ فارسی

( اسم ) پرورده
پرورده پرورانیده

ویکی واژه

نک پرورده.

جمله سازی با پروریده

💡 راضی نیم به آن که به غیری نظر کنی زیرا که از برای خودت پروریده ام

💡 یاقوت جان‌فزایش از آب لطف زاده شمشاد خوش‌خرامش در ناز پروریده

💡 ای عشق پروریده تو را درکنارِ حسن وی رسته سر و قدِّ تو بر جویبارِ حسن

💡 دریغ آن شه پروریده به ناز بشد روی او باب نادیده باز

💡 خوابی خوش است اینکه شب دوش دیده ام دل را به یاد دوست به جان پروریده ام