پرهیب
واژه «پرهیب» در زبان فارسی به معنای شبح یا سایه است و به تصویری مبهم، تاریک و ناپیدا گفته می‌شود که معمولاً شکل دقیق و روشنی ندارد و بیشتر به صورت هاله‌ای یا سایه‌وار دیده می‌شود. این کلمه اغلب برای توصیف چیزی به کار می‌رود که حضور دارد اما به‌طور کامل قابل تشخیص نیست، مانند سایه‌ای در تاریکی یا تصویری محو در ذهن. «پرهیب» می‌تواند در معنای واقعی به سایه اشیا یا انسان‌ها اشاره داشته باشد، اما در کاربردهای ادبی و استعاری، بیشتر برای بیان حالت‌های رازآلود، ترسناک یا مبهم استفاده می‌شود. این واژه بار احساسی خاصی دارد و معمولاً فضایی وهم‌آلود یا اسرارآمیز ایجاد می‌کند. از نظر زبانی، «پرهیب» واژه‌ای کمتر رایج در گفتار روزمره است اما در متون ادبی کاربرد بیشتری دارد. استفاده از این کلمه به نویسنده کمک می‌کند تا تصویری مبهم و خیال‌انگیز در ذهن مخاطب ایجاد کند. در مجموع، «پرهیب» به هر نوع سایه یا شبحی گفته می‌شود که وضوح کامل ندارد و حالتی میان حضور و ناپیدایی را نشان می‌دهد.
مترادف‌ها
مهیب، با ابهت، ترسناک
فرهنگ معین
(پَ ) (اِ. ) شبح، سایه.
ویکی واژه
شبح، سایه.
جمله سازی با پرهیب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ورود پادشاه به تالار اصلی با همراهی سربازان مسلح، فضایی بسیار پرهیب و باشکوه ایجاد کرد که تمام حاضران را در سکوتی مطلق فرو برد.
💡 کوه‌های مرتفع و پوشیده از برف که در برابر چشمان ما قرار داشتند، جلوه‌ای بسیار پرهیب و با عظمت داشتند که باعث حیرت گردشگران شد.
💡 صدای رعد و برق در دل شب تاریک و طوفان سهمگین، اتمسفری بسیار پرهیب ایجاد کرده بود که باعث می‌شد همه با ترس در خانه‌های خود بمانند.
