فرهنگستان زبان و ادب
{decurrent} [زیست شناسی- علوم گیاهی] ویژگی قاعدۀ برگی که از محل اتصال به سمت پایین امتداد می یابد به طوری که متصل به ساقه به نظر می رسد
{decurrent} [زیست شناسی- علوم گیاهی] ویژگی قاعدۀ برگی که از محل اتصال به سمت پایین امتداد می یابد به طوری که متصل به ساقه به نظر می رسد
ویژگی قاعدۀ برگی که از محل اتصال به سمت پایین امتداد مییابد بهطوریکه متصل به ساقه به نظر میرسد.
💡 گوشهٔ قرائی اوج آواز بیات ترک را تشکیل میدهد. این گوشه معمولاً در انتهای اجرای بیات ترک به کار میرود و مسیر نزولی دارد. در این گوشه ابتدا در دانگ بالاتر بیاتکرد یک مسیر پایینرونده به سمت شاهد بیات ترک طی میشود، و سپس این مسیر در دانگ پایینتر به سمت نت خاتمهٔ بیات ترک ادامه پیدا میکند. در گوشهٔ قرائی درجهٔ پنجم شور نقشش را به عنوان نت شاهد و ایست بیات ترک از دست میدهد، تا راه برای فرود به نت ایست نهایی (نت خاتمه) فراهم شود. قرائی در اصل یکی از گوشههای آواز افشاری است که در بیات ترک هم قابل اجراست. شاهد آن، درجهٔ هفتم شور و نت ایست آن، درجهٔ چهارم شور (نت شاهد افشاری) است.