پاگاه

پاگاه. [ ه ْ ] ( اِ مرکب ) جایگاه اسبان ( مرکب از پا و گاه بمعنی جای ) اصطبل. پایگاه. آخور. و در تداول امروزین طویله. || حضیض:
گر ستاره بر براق همتش
اوج خواهد اوج او پاگاه باد.ابوالفرج رونی.|| مخفف پایه گاه بمعنی قدر و مرتبه و منصب. ( غیاث اللغات ).

(اِمر. ) ۱ - پایگاه. ۲ - فرود، پستی. ۳ - قدر، مرتبه.

پایگاه
( اسم ) ۱- جایگاه اسبان پایگاه آخور اصطبل ۲ ٠- حضیض پستی ۳ ٠- پایه گاه مرتبه قدر منصب ٠
جایگاه اسبان پایگاه

پایگاه.
فرود، پستی.
قدر، مرتبه.

💡 ناگاه ز پاگاه خری سر برداشت افسار ز سر فگند و افسر برداشت!

💡 بود پاگاه تو زایشان بپای برآیی به جاه و بمانی بجای

💡 پیداست کز کرامت قبر دو ذوالکرم رفعت ز عرش یافته پاگاه کربلا