پارگی

پارگی. [ رَ / رِ ] ( حامص )چگونگی چیزی پاره. انخراق. کهنگی و دریدگی. ( غیاث اللغات ). || قحبگی. ( برهان ). || ( اِ ) حوض کوچک که آب غسلخانه و مطبخ در آن جمع شود. ( غیاث اللغات ). و ظاهراً مصحف یا مخفف پارگین است.

(رِ ) (حامص. ) ۱ - دریدگی، کهنگی. ۲ - جزئیت. ۳ - قحبگی.

دریدگی، پاره بودن.

( اسم ) ۱ - گودالی که در آن آبهای ناپاک گرد آید از آب حمام مطبخ سرای غسلخانه و جز آن گنداب مرداب منجلاب. ۲ -خندق گونه ای که برگرد شهر برای گرد آمدن آبهای آلوده می ساختند. ۳ - مزبله.
کهنگی و در یدگی انخراق

پارِگی (laceration)
پارِگی
جراحتی بریده شده. باعث ایجاد زخمی با لبه های نامنظم می شود.

💡 آنانکه که از تجرع کوثر شوند مست کی یاد شور و ذکر نم پارگین کنند

💡 به خاصه تو ای نحس خاک خراسان پر از مار و کژدم یکی پارگینی

💡 بس رفو کردم، ندانستم که عُمر صد هزارش پارگی بر دامن است