وهو

💡 به نفی سایهٔ موهوم‌ کن اثبات خورشیدی همه قلبیم اما در گداز ماست اکسیری

💡 رنج بینش بود بیدل هستی موهوم ما مو شدیم از پیکر لاغر به چشم آینه

💡 به هر خیال قناعتگر است موهومی کشید سرمه ‌به‌ چشم پری ز سایهٔ میل

💡 زندگانی ‌گو مده از نقش موهومم نشان عکس را غم نیست‌ گر آیینه استغنا کند

💡 چون فغانی زده بر هستی موهوم قدم خویش را کشته ی تیغ ستمت ساخته ام