وطی

وطی. [ وَطْی ْ ] ( ع مص ) آرامش با کسی. آرمیدن. جماع کردن. ( غیاث اللغات ): و الدخول الموجب للمهر هو الوطی قُبُلاً او دبراً. ( شرایع علامه حلی ).
طفل را نبود ز وطی زن خبر
جز که گویی هست آن خوش چون شکر.مولوی.|| پایمال کردن. ( غیاث اللغات ).
وطی ٔ. [ وَ ] ( ع ص ) کوفته و سپرده زیر پا. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). کوفته و نرم و سپرده زیر پای. ( ناظم الاطباء ). || شی وطی ٔ؛ ای بین الوطاءة. ( منتهی الارب ). چیزی که پاسپردگی آن آشکار باشد. ( ناظم الاطباء ). رجوع به وطاءة شود.

(وَ ) [ ع. وَطَء ] (ص. ) ۱ - پایمال کردن. ۲ - سوار شدن بر اسب. ۳ - در فارسی به معنای جماع کردن.

جماع کردن.

وطئ، پایمال کردن، لگدمال کردن، سوارشدن براسب
(صفت ) چیزی که پاسپردی آن آشکارباشد: (( دراین باب رخصت یجوز للشاعر مالایجوز متمسکی قوی است و بهان. ضرورت شعر مستندی وطی.

وَطَء
پایمال کردن.
سوار شدن بر اسب.
در فارسی به معنای جماع کردن.

💡 در پس آینه طوطی صفتم داشته‌اند آن چه استاد ازل گفت بگو می‌گویم

💡 بلبل مدح توام که خامه ی طوطی یافت ز طبع تو بوستان معانی

💡 رقیب تو نه جفا خسته کرد خسرو را چو طوطیم که به چشم مگس نمی آیم

💡 منتظر ایستاده آن طوطی براه تا چه فرماید دگر آن پادشاه

💡 خیالی ماجرای ما و زلفش همان افسانهٔ طوطی و زاغ است

💡 روزی نگر که طوطی جانم سوی لبش بر بوی پسته آمد و بر شکر اوفتاد