ورمز

اصطلاح باستانی و اشاره به سرزمینی معلوم تحت عنوان مز. ورمز ممکن است به دو قسمت ور که در اینجا کنایه از مرز و محدوده است با صفت مَز که به یک گروه قومی، قبیله‌ای احتمالا متافیزیک اشاره دارد.
نمی‌ده، دهنده نیست. هر ناقارد اِلِی‌یَن وَرمَز. هر کاری بکنی پس نمی‌ده.

💡 دو صد گونه گل بد میان فرزد فروزان چو در شب ز چرخ اورمزد

💡 چو نرسی و چون اورمزد بزرگ چو آرش که بد نامدار سترگ

💡 ستمدیده گفت ای خداوند مرد ز فرّ تو فرخنده شد اورمزد

💡 دوان اورمزد از میانه برفت به پیش جهاندار چون باد تفت

💡 امروز اورمزدست ای یار میگسار برخیز و تازگی کن و آن جام باده آر

💡 چو این نامه آرند نزد شما که فرخنده باد اورمزد شما