وام خواه

وامخواه. [ خوا / خا ] ( نف مرکب ) قرض خواه. ( آنندراج ). آنکه وام گرفتن از کسی را درخواست می کند. ( ناظم الاطباء ). آنکه وام گرفتن خواهد.که از کسی وام دادن خواهد. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). || مطالب. خواهنده. طلب کننده:
در آن دم که گرددشکم وامخواه
گلین دیگ بهتر که زرین کلاه.امیرخسرو. || محصل. آنکه ادای وام را از کسی میخواهد و طلب میکند. ( ناظم الاطباء ). بستانکار. طلبکار. فامخواه. وامده. که از بدهکار مطالبه کند. آنکه مطالبه وام داده خود کند. ( یادداشت مرحوم دهخدا ):
و گر وام دارد کسی زین گروه
شده ست از بد وامخواهان ستوه.فردوسی.و گر وامخواهی بیاید ز راه
درم خواهد از مرد بی دستگاه.فردوسی.گویی از دو لب من بوسه تقاضا چه کنی
وامخواهی نبود کو به تقاضا نشود.منوچهری.از وام جهان اگر گیاهی است
می ترس که شوخ وامخواهی است.نظامی.کرم کن و بخر از دست وامخواهانم
که بر من از کرمت وام های بسیار است.خاقانی.- امثال:
حیض مرد دیدار وامخواه است.

(خا ) (ص فا. ) ۱ - قرض گیرنده. ۲ - طلب کار.

۱. کسی که از دیگری پولی به قرض می خواهد.
۲. آن که طلب خود را از وام دار می خواهد.

کسی که ازدیگری پولی بقرض میخواهدو آنکه طلب خودرا، ازوامدارمیخواهد

قرض گیرنده.
طلب کار.

💡 به مرد بدآیین مده وام هیچ وگر وام خواهد ازو رخ بپیچ

💡 کی نور وام خواهد خورشید از سپهر کی بوی وام خواهد گلبن ز یاسمین

💡 کی گریزم از درت اما ز من غافل مباش گر توام خواهی که بفروشی خریداریم هست

💡 مدت طغرل تکین چندان که دوران سپهر وام خواهد روزگار از مدت طغرل تکین

💡 نه نقش پایم و نی سایه اینقدر دانم که خاک راه توام خواه آن و خواه اینم