لغت نامه دهخدا
وابند. [ ب َ ] ( اِ مرکب ) در اصطلاح بنایان، محل تقاطع دو دیوار.
وابند. [ ب َ ] ( اِ مرکب ) در اصطلاح بنایان، محل تقاطع دو دیوار.
(بَ ) (اِ. ) محل تقاطع دو دیوار.
( اسم ) محل تقاطع دو دیوار
محل تقاطع دو دیوار.
💡 چه شد این خروس امشب که خروش او ناید که مؤذنان بخوابند و برآمد آفتابم
💡 توختایی بچهای، در تو خطا نیست عجب کانچه بر راه صوابند خطا نیز کنند
💡 غازیانِ اَحَد و بَدر مگر در خوابند که به دنیا ز پیِ نصرتِ ما نشتابند
💡 رند و زاهد همه در مستی خوابند و خیال این بخوابی دگر آن نیز بخوابی دگر است
💡 پیران زمان جمله مرید خور و خوابند جز دعویشان نیست در انبان تصوف