هندواروپائی

هند و اروپائی. [ هَِ دُ اُ ] ( اِخ ) یکی از قسمت های سه گانه نژاد سفید. ( ایران باستان ). آریائیان هند و ایران و سراسر اروپا که بسیاری از جهانشناسان اصول زبان و تمدن آنها را یکی دانسته اند.

نام دسته از نژاد و نیز زبان است که شمال شعبه های آریائی نژاد میباشد و در میان زبانهای مشتق از آن میتوان هشت شعبه را ذکر کرد که عبارتند از: ۱ - شاخه نژاد آریا یا هندو اروپائی که شامل قسمتی از سانسکریت زبان های هند جدید و غیره و قسمت دیگر زبان ایران قدیم دری میانه و فارسی لر کرد و غیره است. ۲ - شعبه ارمنی. ۳ - شعبه هائی از شاخه یونانی یونیها آتیکها دورین ها و زبان یونان امروزیست ۴ - زبان آلبانی ۵ - شعبه های زبان ایتالیائی شامل ( اسک ) امبری لاتین و زبان رمنها و غیره. ۶ - زبانهای سلتی.۷ - شعبه های ژرمنی شامل ( ایسلندیها دانمارکیها سوئدیها نروژیها انگلوساکسنها و انگلیس جدید آلمان قدیم و جدید ). ۸ - زبانهای بالتواسلاو که عبارتست از: لیتوانیها روسها لهستانیها چکها سرواتها بلغارها و غیره.

💡 در این زمان طوائف آریائی موسوم به ماد شده، داشتند از شرق به حدود سیلک و رگه یا ری می‌رسیدند. اورارتوها خط و کتابت داشتند کتیبه‌های چندی از شاهان اورارتو به دست آمده‌است. نام کوه‌های آرارات به اورارتو مربوط است. حملات مکرر سکایان و کیمریان از قفقاز و سپس ماد‌ها در حدود ۶۰۰ پیش از میلاد پادشاهی اورارتو را به سقوط کشاند. سرانجام مردمش با قومی هندواروپائی آمده از بالکان به آسیای صغیر درآمیختند و قوم ارمنی را به وجود آوردند.