هم رس

همرس. [ هََ رَ ] ( اِ ) درم و دینار. ( برهان ). برساخته دساتیر است. ( حواشی معین بر برهان ).

( ~. رَ ) (ص. ) هم آهنگ، یک جهت، متفاوت.

هماهنگ، یک جهت، متقارب.

هم آهنگ، یک جهت، متقارب

{concurrent} [ریاضی] ویژگی دو یا چند شیء هندسی، مانند خط و صفحه، که نقطۀ مشترک دارند

هم آهنگ، یک جهت، متفاوت.

💡 ناوک آن غمزه هر کس راست، ما را هم رسد چون مقدر گشت روزی، فکر دیر و زود چیست؟

💡 چه حاصل گرچه عمری غم کشیدند که ببریدند چو درهم رسیدند

💡 سر هر دو از تن به هم رسته بود تنانشان به هم باز پیوسته بود

💡 به روزه دار نیاید ز آب جز بانگی ولیک عاقبت آن بانگ هم رسد به عمل

💡 هرگه مژه برهم رسد این باغ خزان است تا فرصت نظاره بهار است ببینید

💡 ننگ وفاست دعوی در مشرب محبت چشمی بهم رسانید کز گریه تر نگردد