لغت نامه دهخدا
هجونامه. [ هََ ج ْوْ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) شعری که در آن کسی را دشنام دهند یا نکوهش کنند. ( یادداشت به خط مؤلف ). و رجوع به هجو شود.
هجونامه. [ هََ ج ْوْ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) شعری که در آن کسی را دشنام دهند یا نکوهش کنند. ( یادداشت به خط مؤلف ). و رجوع به هجو شود.
(اسم ) شعری که مبتنی برهجوودشنام کسی باشد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 او بیشتر به خاطر مجموعه شعر «پسر بچهای از شروپ شایر» شناخته شدهاست. اشعارش غنائی و در بسیاری موارد تلخ و گزنده است و اکثرشان را قبل از سال ۱۹۰۰ نوشتهاست. شعرهای در شکل غزل و بیشتر در سبک هجونامه و سخره نوشته شدهاست. شعرها در غالب ایجاد حس شکست، و ناامیدی در دوران جوانی در انگلستان بودهاست.