نوف

نوف. ( اِ ) صدا. ( لغت فرس اسدی ص 246 ) ( رشیدی ). بانگ بود که در میان دو کوه افتد، یعنی صدا. ( حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی ). آوازی باشد که در کوه یا جائی دیگر کنند بعینه همان آواز بازآید، و به تازی آن را صدا خوانند. ( اوبهی ). صدائی که از کوه و عمارت خالی و حمام وچاه و غیره بازگردد. ( برهان قاطع ). انعکاس صوت. ( فرهنگ فارسی معین ). صدا و آوازی که از کوه برمی گردد. ( ناظم الاطباء ). عکس صوت. ( یادداشت مؤلف ):
از تک اسپ و بانگ و نعره مرد
کوه پرنوف شد هوا پرگرد.عنصری ( از فرهنگ اسدی ). || بانگ. ( لغت فرس اسدی ص 246 ). شور و غوغائی که از کثرت مردم و جانوران خیزد، و آواز فریاد کردن سگ را هم گفته اند، چه هرگاه سگ بانگ زند و فریاد کند گویند: سگ می نوفد. ( برهان قاطع ). غوغائی که از بسیاری ِ مردمان و دیگر جانوران به هم رسد. آواز و فریاد سگ. ( ناظم الاطباء ):
قلادید در لشکر افتاده نوف
از آن زخم و آن حمله صف شکوف.اسدی.|| زمینی که میانش مجوف بود. ( فرهنگ اسدی نخجوانی ). جای کاواک و غار و زیرزمینی ( ؟ ). ( ناظم الاطباء ).
نوف. [ ن َ ] ( ع اِ ) کوهان بلند. ( منتهی الارب ). سنام عالی. ( اقرب الموارد ) ( متن اللغة ). ج، انواف. || تلاق زن، و آن قدر از تلاق که خافضه به ختنه ببرد. ( منتهی الارب )( از متن اللغة ). کناره فرج. ( مهذب الاسماء ). || آواز یا بانگ کفتار. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ). || ( مص ) برآمدن بر چیزی و بلند گردیدن. ( از منتهی الارب ). برآمدن و مشرف شدن بر چیزی. ( از اقرب الموارد ) ( از قاموس ). ناف. ( متن اللغة ). || بلند و دراز گردیدن شتر و جزآن. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). دراز و بلند شدن. ( تاج المصادر بیهقی ). || مکیدن پستان را. ( منتهی الارب ). مص. ( اقرب الموارد ) ( از متن اللغة ).

(نَ یا نُ ) [ ع. ] (اِ. ) کوهان بلند (شتر ). ج. انواف.
(اِ. ) پژواک، صدایی که از کوه برمی گردد.

۱. شور و غوغا.
۲. صدایی که در کوه می پیچد، پژواک: از تک اسب و بانگ نعرۀ مرد / کوه پرنوف شد هوا پرگرد (عنصری: ۳۶۵ ).
۳. بانگ سگ.

( اسم ) ۱ - انعکاس صوت ( در کوه حمام چاه و غیره ). یا پر نوف. پر از انعکاس صوت: (( ازنگ اسپ و بانگ و نعر. مرد کوه پر نوف شد هوا پر گرد ) ). ( عنصری. لفا. اق. ۲ ) ۲۴۶ - شور و غوغا که از کثرت مردم و جانوران خیزد. ۳ - فریاد سگ.

[ویکی الکتاب] معنی نُوَفِّ: به طورکامل می رسانیم (ازمصدر توفیة به معنای رساندن حق به صاحب آن است، البته رساندن بطور کامل)
ریشه کلمه:
وفی (۶۶ بار)

کوهان بلند (شتر)
انواف.
پژواک، صدایی که از کوه برمی گردد.

💡 تورچینوف در ۲۶ فوریه فرماندهی کل نیروهای مسلح اوکراین را بر عهده گرفت.

💡 امروزه همین الفبای قاسم تینیستانوف به عنوان دبیره‌ٔ رسمی زبان قرقیزی در منطقه‌ٔ سین‌کیانگ رسمیت دارد.

💡 وزان پس جهانجوی فرخنده خوی سوی حارث نوفل آورد روی

💡 کان لاله داغدار هر دشت از نوفل و نوفلی چو برگشت

💡 نسازد تو را طبع با گفتهٔ او چو گفتار تو نوفتد طبع سازش

💡 مقاتل گفت: در شأن حارث بن عامر بن نوفل بن عبد مناف بن قصی فرو آمد.