نازان

نازان. ( نف ) نازکننده مانند معشوقه. ( ناظم الاطباء ). نازنده. مفتخر. مباهی. بالنده. سربلند. سرافراز. که می نازد:
ببالا چو سرو و بدیدار ماه
جهانگیر و نازان بدو تاج و گاه.فردوسی.و حق نازان شد و باطل حیران. ( تاریخ بیهقی ).
او اصل مهتریست مر آن اصل را تو فرع
نازان بتو چو جسم بروح و شجر ببار.سوزنی.به چه خرمی و نازان گرو از تو برده هامان
اگرت شرف همین است که مال و جاه داری.سعدی.و جهانیان همه ایمن و ساکن بودند و در خیر و نعمت نازان. ( فارسنامه ابن بلخی ).
- سرو نازان:
دوتا گشت آن سرو نازان بباغ
همان تیره گشت آن فروزان چراغ.فردوسی. || ( ق ) در حال ناز. خرامان. بناز:
نازان و دمان بره چو نادانان
با قامت سرو و روی دیباهی.ناصرخسرو.و خرامان و نازان همی شد. ( منتخب قابوسنامه ).
مه و خورشید را دیدند نازان
قران کرده ببرج عشقبازان.نظامی.و رجوع به ناز شود.

۱ - (ص فا. ) ناز کننده. ۲ - (ق. ) نازکنان، در حال ناز کردن.

۱. نازکننده.
۲. (قید ) نازکنان، در حال ناز کردن.

نازکننده، نازکنان، درحال نازکردن
۱ - ( صفت ) ناز کننده استغنا نماینده ۲ - فخر کننده: ببالا چو سرو و بدیدار ماه جهانگیر و نازان بدو تاج و گاه ( شا.لغ. ) ۳ - بالنده: دو تا گشت آن سرو نازان بباغ همان تیره گشت آن فروزان چراغ ( شا.لغ. ) ۴ - ناز کنان عشوه کنان: [ و او در عماری نشسته بود و خرامان و نازان همی شد. ]

اسم: نازان (دختر) (فارسی) (تلفظ: nazan) (فارسی: نازان) (انگلیسی: nazan)
معنی: فخر کننده، ناز کننده

ناز کننده.
نازکنان، در حال ناز کردن.

💡 ملک چون سرو و گل نازان و خندان نشاطی باد پایی خواست دیگر

💡 نازان مرو که بار علایق گذاشتی هستی تعلقست «نظیری » جریده تر

💡 بر نسب نازان شدن نادانی است حکم او اندر تن و تن فانی است

💡 آبگیر از باد چون گسترده دام نیلگون باغ نازان زیر او مانند ماهی زیر دام

💡 خوبان به دل یازان از خوبی خود نازان با غمزه چو غمّازان با طره چو طراران

💡 به باغ اندر شوی تا زان و نازان با هم آوازان، طرب های نو از دنبال غم های کهن بینی