لغت نامه دهخدا
( ناخوش آیند ) ناخوش آیند. [ خوَش ْ / خُش ْ ی َ ] ( نف مرکب ) چیزی که خوش آیند و مطبوع و دلپسند نباشد. ( ناظم الاطباء ). نادلپسند. نادلپذیر. که مطبوع نیست. که مورد پسند خاطر نیست. ناملایم. نامطبوع. نامقبول.
( ناخوش آیند ) ناخوش آیند. [ خوَش ْ / خُش ْ ی َ ] ( نف مرکب ) چیزی که خوش آیند و مطبوع و دلپسند نباشد. ( ناظم الاطباء ). نادلپسند. نادلپذیر. که مطبوع نیست. که مورد پسند خاطر نیست. ناملایم. نامطبوع. نامقبول.
آنچه خوش آیند و دلپسند نباشد.
( صفت ) آنچه که مطبوع نیست نادلپسند نا مقبول مقابل خوشایند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ناسزا نگوید، سخنش نرم بود، کار زشت نکند، کار نیکش مدام باشد، خیرش زودآی است. و شرش دور. در حوادث تکان دهنده استوار است و در ناخوشایندها بردبار.
💡 دوم: پیراستن باطن از عادات ناخوشایند و دور ساختن آثار دل مشغولی از عوالم علوی.
💡 از سخنان زین العابدین(ع) به یکی از نزدیکان خویش: از گفتن آنچه بر دل ها ناخوشایند بود، دوری کن. چه اگر برای گفتنش عذری نیز ترا بود، نتوانی که عذر خویش بگوش تمام کسانی که آن گفته ی تو شنوند، رسانی.