میزبانی کردن

💡 بدان که میزبانی کردن دوستی را به طعامی از بسیار صدقه فاضلتر است که در خبر است که بر سه چیز حساب نکنند: بنده را آنچه به سحور خورد و آنچه بدان افطار کند و آنچه با دوستان خورد. و جعفر بن محمد گوید، «چون با برادران خود بر خوان نشینی، شتاب مگیر تا مدتی دراز بکشد که آن مقدار از جمله عمر حساب نباشد» و حسن بصری گوید که هرچه بنده بر خویشتن و مادر و پدر نفقه کند، آن را حساب بود، مگر طعامی که پیش دوستان برد. و بعضی از بزرگان عادت داشتی که چون برادران را خوان نهادی، طعام بسیار بر خوان نهادی و گفتی، «درخبر است که هرکه از طعام خورد که از دوستان مانده بود، در آن حساب نکنند و ما می خواهیم که از آن خوریم، پس از این که از شما پیش شما برگرفته باشند.»

💡 حسین بن علی علیهماالسّلام جائی رسید، چند کودک آنجا بودند، پارۀ چند نان داشتند، حسین را میزبانی کردند، بنشست و آن پارهای نان با ایشان بخورد و ایشانرا بسرای برد و طعام داد ایشانرا و جامه کرد و گفت دست، ایشانراست بر من زیرا که ایشانرا جز از آن نبود که میزبانی کردند و من زیاده از آن یابم.

💡 میزبانی کردن از مهمانان در فرهنگ ایرانی همواره با دقت و احترام بسیار زیادی همراه بوده است که نشان‌دهنده اصالت و بزرگواری ایرانیان است.

💡 شرکت‌های بزرگ برای تقویت روابط خود با مشتریان، برنامه‌های ویژه‌ای برای میزبانی کردن از آن‌ها در مراسم‌های مختلف و جشن‌های سالانه خود در نظر می‌گیرند.

💡 او همیشه در میزبانی کردن از دوستان و اقوام خود بسیار عالی عمل می‌کند و با تهیه غذاهای لذیذ و چیدمان زیبا، همه را مجذوب خود می‌کند.