میان بند

میان بند. [ یام ْ ب َ ] ( اِ مرکب ) کمربند. ( آنندراج ) ( یادداشت مؤلف )( ناظم الاطباء ). منطقه. شَدَّه. میان کمر. ( یادداشت مؤلف ). نطاق. ( منتهی الارب ) ( دستوراللغة ). نقبه. ( دهار ). هرآنچه بر کمر می بندند. ( ناظم الاطباء ). آنچه به کمر بندند چنانکه شال.

(بَ ) (اِمر. ) کمربند و هرآن چه بر کمر می بندند.

{diaphragm} [فیزیک- اپتیک، فیزیک] دریچه ای قابل تنظیم برای محدود کردن پرتوهای نور یا باریکۀ ذرات ورودی به سامانۀ فیزیکی

💡 جز تو گر شاهست، شاهی سهل باشد در جهان یک میان بندست ز نّار و یکی دیگر کمر

💡 چو یوسف را ز خود رو در پدر کرد میان بندش نهانی زان کمر کرد

💡 گفت: «من بی‌غرض میان بندم که به خیر است قطع و پیوندم»

💡 کمر تا کی بخونم آن بت نامهربان بندد که باشم من که بر خونم چنان سروی میان بندد