موضعی

لغت نامه دهخدا

موضعی. [ م َ ض ِ ] ( ص نسبی ) منسوب به موضع. محلی. آنچه در یک محل خاص قرار دارد یا واقع گردد و رخ دهد: درد موضعی، ادویه موضعی. ( از یادداشت مؤلف ).

فرهنگ فارسی

( صفت ) منسوب به موضع یا ادویه موضعی. داروهایی که اثر مستقیم بر روی موضع آسیب دیده بدن دارند و از خارج بر محل آسیب دیده گذاشته شوند

جمله سازی با موضعی

💡 کمینه پایه قدر تو موضعی که ز عجز بریخت در ره او جبرئیل را شهپر

💡 در موضعی که جود تو پرواز کرد زود در پیش ز ایران تو زر بر زر اوفتاد

💡 بس نه من خواجه حدیث لب او می‌گویم موضعی نیست که این بار شکر می‌نرود

💡 موضعی در همه آفاق ندانم امروز کز حدیث من و حسن تو خبر می‌نرود

💡 یأجوج فتنه راه نیابد به موضعی کز جزم خویش سد سکندر برآورد