مودع

مودع. [ م َ دَ ] ( ع اِمص ) تن آسایی و فراخی زندگانی و عیش. ( ناظم الاطباء ).
مودع. [ دَ ] ( ع ص ) اسب آساینده و آسایش جوی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || پدرود کرده شده. ( آنندراج ) ( غیاث ). مودعه.
مودع. [ دِ ] ( ع ص ) پدرودکننده. ( آنندراج ). پدرودکننده یعنی رخصت کننده. ( غیاث ).
مودع. [ م ُ وَدْ دَ ] ( ع ص ) تودیعشده. امانت گذاشته شده. سپرده شده: آنچه او بیان می کند مفصل تر و کامل تر از آن است که در خزانه حفظ ما مودع است. ( تاریخ بیهق ص 11 ). || موضوع. موضوعه. مودعه. ( یادداشت مؤلف ).

(مَ وَ دَّ ) [ ع. ] (اِمف. ) به امانت گذاشته شده.

به ودیعت نهاده شده، امانت گذاشته شده.
به ودیعت نهنده، امانت گذارنده.

( اسم ) ودیعت نهاده امانت گذاشته شده
تودیع شده. امانت گذاشته شده.

به امانت گذاشته شده.

💡 از میان پسران او نورعلی به موسیقی روی آورد و محمودعلی به گل و گل‌پروری.

💡 ای نطق تو آب زندگی را منبع در هر نفست نفیس گنجی مودع

💡 ای ضمیر انورت آیینه از فیض حق ذات پاکت مودع آثار قدرت را بنا

💡 نمودعقل تا کی باشد ای جان که هم روزی شود در عشق پنهان

💡 بوالفخر عمر فخر کفات آن که کفایت ملک است مر او را و جز او را همه مودع

💡 ایام تو از ذل فنا باد مسلم بدخواه تو از عز بقا باد مودع