مهران

مهران. [ م ِ ] ( اِخ ) نام رود سند است. ( آنندراج ). نام رودی که از سمت مشرق آغازد و از جهت جنوب به سوی مغرب متوجه می شود و در طرف پایین سند به دریای فارس می ریزد. ( از معجم البلدان ). رودی است بر مشرق سند. ( حدود العالم ). رودی است به مغرب هند.
مهران. [ م ِ ] ( اِخ ) نام رودی است نزدیک تبریز. مهران رود. ( آنندراج ). رجوع به مهران رود شود.
مهران. [ م ِ ] ( اِخ ) دهی است جزء دهستان بالای بخش طالقان شهرستان تهران. با 636 تن سکنه. آب آن از رودخانه پیراجان تأمین می شود و محصول آن غلات، ارزن، علف کوهی، سیب زمینی، گردو و لبنیات است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 1 ).
مهران. [م ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان ززوماهرو بخش الیگودرز شهرستان بروجرد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 6 ).

یکی از بخشهای شهرستان ایلام استان پنجم. این بخش در جنوب باختری ایلام واقع است. قسمت مرکزی آن دشت است و شمال و خاور آن کوهستانی. جبل حمرین که خط الراس آن مرز کشور ایران و عراق محسوب میشود در مغرب آن است. بخش مهران از ۱۷ ده تشکیل شده و مرکز آن قصبه مهران است. محصولش غلات و لبنیات میباشد. ( قبلا منصور آباد نام داشت. در شهریور ۱۳۱۴ بموجب تصویب نامه هیئت وزیران نام منصور آباد پشت کوه به مهران بدل شد. ) ۶۸۴۷ تن سکنه.
دهی است از دهستان ززوماهرو بخش الیگودرز شهرستان بروجرد.

اسم: مهران (پسر) (فارسی) (تاریخی و کهن، طبیعت) (تلفظ: mehrān) (فارسی: مِهران) (انگلیسی: mehran)
معنی: منسوب به مهر، دارنده ی مهر، فروغ خورشید، نام پدر اورند سردار ایرانی، به معنی دارنده ی مهر، ( اَعلام ) ) نام یکی از خاندان های هفتگانه ی عصر ساسانی ( ویس پوهر ) مقر افراد این خاندان پارس بوده است، ) نام پدرِ اورند سردار ایرانی در عهد انوشیروان و نیز نام چند تن اشخاص در ایران باستان، ) نام شهرستانی در غرب استان ایلام، مرکب از مهر ( محبت یا خورشید ) + ان ( پسوند نسبت )، از شخصیتهای شاهنامه، نام پدر اورند سردار ایرانی در زمان انوشیروان پادشاه ساسانی

سوگند خورده به مهر، مقید به کیش مهر.
مهربان، نور خورشید، گرما بخش.