منقلی

منقلی. [ م َ ق َ ] ( ص نسبی ) منسوب به منقل. رجوع به منقل شود. || اهل منقل؛ عملی. آدم تریاکی و مبتلا به استعمال تریاک. ( فرهنگ لغات عامیانه جمال زاده ).

(مَ قَ ) [ ع - فا. ] (ص نسب. ) ۱ - منسوب به منقل. ۲ - (عا. ) تریاکی، عملی، کسی که معتاد به کشیدن تریاک باشد.

( صفت ) ۱ - منسوب به منقل ۲ - مبتلی بکشیدن تریاک تریاکی عملی

منسوب به منقل.
تریاکی، عملی، کسی که معتاد به کشیدن تریاک باشد.

💡 در تابخانه تن تاریک تا بروز چشمم تنور می کند و سینه منقلی

💡 منقلی در میانش از زر ناب پر فروزنده لعلهای خوشاب

💡 چو خواست منقلی از بهر فور، کرد بدل یکی ز مغبچگان مرد را گمان رستم

💡 فصل دی بود و منقلی آتش شعله می زد میان ایشان خوش