منقش

منقش. [ م ُ ن َق ْ ق َ ] ( ع ص ) نگاشته و نگار کرده. ( آنندراج ). نقش کرده شده و نگارکرده شده و دارای نقش و نگار و دارای تصاویر و رنگهای گوناگون. ( ناظم الاطباء ). نگارین. بنگار. نقاشی شده. پرنقش و نگار. ( یادداشت مرحوم دهخدا ): از او مخمل و جامه های بسیار خیزد ساده و منقش. ( حدود العالم ).
همه بوم از دیبه رنگ رنگ
ز گوهر منقش چو پشت پلنگ.فردوسی.یکی همچو دیبای چینی منقش
یکی همچو ارتنگ مانی مصور.فرخی.منقش عالمی فردوس کردار
نه فرخار و همه پرنقش فرخار.عنصری ( دیوان چ دبیرسیاقی ص 31 ).درخشی است گویی به مینا منقش
پرندی است گویی به لؤلؤ مشجر.عنصری ( ایضاً ص 36 ).دشت ماننده دیبای منقش گشته ست
لاله بر طرف چمن چون گه آتش گشته ست.منوچهری.دیبای منقش به تو بافند ولیکن
معنیش بود نقش و سخن پود و خرد تار.ناصرخسرو.صحرا به لاژورد و زر و شنگرف
از بهر چه منقش و مدهون است.ناصرخسرو.و زمین این موضع را مرخم کرده اند به رخام ملون و منقش و این موضع را حجر گویند. ( سفرنامه ناصرخسرو طبع برلین ص 110 ). همه مسجد حصیرهای منقش انداخته و بازاری نیکو آراسته. ( سفرنامه ناصرخسرو چ برلین ص 20 ).
اثرهای ملک سلطان چو دیبای منقش شد
ظفرهای ملک سنجر بر آن دیبا طرازآمد.امیر معزی ( دیوان چ اقبال ص 194 ).ایوان تو به بزم بهاری منقش است
میدان تو به رزم سپهری مصور است.امیر معزی ( ایضاً ص 97 ).از نقش کلک تو همه گیتی منقش است
از نور رای تو همه عالم منور است.امیر معزی ( ایضاً ص 128 ).بر زمین از ابر لؤلؤبار و باد مشک بیز
فرشهایی چون منقش پرنیان آمد پدید.امیر معزی ( ایضاً ص 149 ).یکی ازعلمهای گلگون منقش
یکی از نقطهای زرین مشجر.عمعق ( دیوان چ نفیسی ص 144 ).ز اشکال تو روی دریا منقش
ز آثار تو روی صحرا مسطر.عمعق ( ایضاً ص 141 ).تو گویی مگر جام کیخسروستی
منقش در او شکل هر هفت کشور.ازرقی.چون مأمون به بیت العروس بیامد خانه ای دید مجصص و منقش. ( چهارمقاله چ معین ص 34 ). بسا کوشکهای منقش و باغهای دلکش که بناکردند و بیاراستند که امروز با زمین هموار گشته است. ( چهار مقاله ایضاً ص 45 ).

(مُ نَ قَّ ) [ ع. ] (اِمف. ) نقش و نگار داده شده، رنگ آمیزی شده.
(مُ نَ قِّ ) [ ع. ] (اِفا. ) ۱ - نقش کننده. ۲ - کنده کاری کننده (بر نگین و جز آن ).

۱. دارای نقش و نگار.
۲. رنگ آمیزی شده.

نقش ونگارداده شده، رنگ آمیزی شده
( اسم ) نقاشی شده نقش و نگار گردیده.
موی کن که آهن باشد بدان خار بر کنند. منقارش و ابزار آهنی که بدان موی بر کنند.

نقش و نگار داده شده، رنگ آمیزی شده.
نقش کننده.
کنده کاری کننده (بر نگین و جز آن)

💡 عجب کعبتینی است بی‌نقش گیتی ولی تخت نردش منقش فتاده است

💡 بر دلم نقش گرفته است خیال رخ دوست منزل اوست دلم خواست منقش باشد

💡 وز برف ریزه گوشهٔ هر ابر پاره‌ای تیغست گوییا که به گوهر منقشست

💡 بهار دیده منقش ز عکس گلرنگت هوای روح معطر ز خلق خوشبویت

💡 چشمم که ز خون رخم منقش بیند در خواب اگر آن دو زلف سرکش بیند