مندک

مندک. [ م ُ دَ ] ( از ع، ص ) کسی که مانده و خسته شود. ( ناظم الاطباء ).
- خسته و مندک؛ خسته و کوفته. ( فرهنگ لغات عامیانه جمال زاده ).
|| زمین برابر و هموار. ( ناظم الاطباء ). || خرد. حقیر. درهم کوفته:
چونکه کرد الحاح و بنمود اندکی
هیبتی که که شود زآن مندکی.مولوی ( مثنوی چ رمضانی ص 276 ).اختران بسیار و خورشید او یکی است
پیش او بنیاد ایشان مندکی است.مولوی ( ایضاً ص 397 ).کوه بهر دفعسایه مندک است
پاره گشتن بهر این نور اندک است.مولوی ( ایضاً ص 422 ).رجوع به مُندَک و مَندَک شود.
مندک. [ م ُ دَک ک ] ( ع ص ) جای برابر و هموار. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به مدخل قبل شود.
مندک. [ م َ دَ ] ( از ع، ص ) کساد و ناروایی متاع و کالا باشد. ( فرهنگ جهانگیری ). کسادی و ناروایی اسباب و کالا باشد. ( برهان ). کساد و ناروا و بی قیمتی متاع و کالا. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). جهانگیری ورشیدی این بیت مولوی را شاهد آورده اند:
رستم و حمزه و مخنث یک بُدی
علم و حکمت باطل و مندک شدی.( مثنوی چ نیکلسن دفتر ششم ص 373 ).و مُندَک عربی و اسم فاعل از اندکاک است به معنی برابر و هموار گردیدن ( مکان ) و ویران شدن. ( حاشیه برهان چ معین ). این کلمه را صاحب جهانگیری فارسی شمرده و بیتی از مولوی را شاهد آورده، ولی غلط است و کلمه عربی است از دَک به معنی کوفته و ویران است. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). || پاره پاره. ( غیاث ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

(مُ دَ ) [ ع. ] (اِمف. ) ۱ - برابر و هموار گردیده (مکان )، ویران شده، منهدم گشته. ۲ - در فارسی: نابود. ۳ - مجاب، مغلوب.،خسته و ~: (عا. ) خسته و کوفته.

۱. پست.
۲. کم، اندک.
۳. کاسد، کساد کالا.

( اسم ) ۱ - برابر و هموار گردیده ( مکان ) ویران شده منهدم گشته. ۲ - نابود. ۳ - مجاب مغلوب. یا خسته و مندک. خسته و کوفته.
کساد و ناروایی متاع و کالا باشد. کسادی و ناروایی اسباب و کالا باشد.

برابر و هموار گردیده (مکان)
، ویران شده، منهدم گشته.
در فارسی: نابود.
مجاب، مغلوب.؛خسته و ~: (عا.)
خسته و کوفته.

💡 شود معدوم و مندک هستی وی که بیند هستی حق ثابت از شیی

💡 رستم و حمزه و مخنث یک بدی علم و حکمت باطل و مندک بدی