ملوم

ملوم. [ م َ ]( ع ص ) نکوهیده. مَلیم. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). ملامت کرده شده. ( آنندراج ) ( غیاث ): و لاتجعل یدک مغلولة اًِلی عنقک و لاتبسطها کل البسط فتقعد ملوماً محسوراً. ( قرآن 31/17 ). تا دامن قیامت گویند ابله مردی بود محمد زکریا که به اختیار در کشتی نشست تا غرق شد و از جمله ملومان باشم نه از جمله معذوران. ( چهارمقاله چ معین ص 115 ).
پیش دست و دلت چهل سال است
که ابر و دریا معاتب اند و ملوم.انوری ( دیوان چ مدرس رضوی ص 347 ).در دنیا و عقبی ملوم و معاقب و مذموم و مخاطب گردد. ( سندبادنامه ص 160 ). اگر من به استقلال نفس خویش خواهم که انتقام کشم... به نزدیک عقلا ملوم و معاتب شوم.( مرزبان نامه چ قزوینی ص 206 ). پادشاه را خرج از کیسه مظلومان نباید کردن و ملوم و مذموم در افواه خلق افتادن. ( مرزبان نامه ایضاً ص 292 ). قومی گفتند شعر شعاری مذموم است و شاعر در همه اوقات به همه ملوم. ( لباب الالباب چ نفیسی ص 12 ). امیر نوروز... به سبب آنکه با ولی نعمت خود یاغی شد، مذموم زبانهای خاص و عام و ملوم لسانهای کرام و لئام گشت. ( تاریخ غازان ص 44 ). می خواهی در دنیا ملوم و مذموم و به آخرت مأخوذ و معاتب گردم. ( تاریخ غازان ص 73 ).

(مَ ) [ ع. ] (اِمف. ) نکوهش شده، سرزنش شده.

ملامت شده، سرزنش شده، نکوهیده.

ملامت شده، سرزنش شده
( اسم ) ملامت کرده شده سرزنش شده: [... تا دامن قیامت گویند: ابله مردی بود محمد زکریا که باختیار در کشتی نشست تا غرق شد و از جمله ملومان باشم نه از جمله معذوران. ] ( چهارمقاله. ۱۱۵ )

نکوهش شده، سرزنش شده.

💡 هر که جز کف تو بوسد بر خلقست خلق هر که جز مدح تو گوید بر عقلست ملوم

💡 «من دانم که در سال بیست هزار کس از جیحون بگذرند و غرق نشوند و من هم نشوم، ولیکن ممکن است که شوم! و چون غرق شوم تا دامن قیامت گویند: ابله مردی بود محمد زکریا که به اختیار در کشتی نشست تا غرق شد! و از جملهٔ ملومان باشم نه از جملهٔ معذوران.»

💡 و گفت: بخل سه حرف است باء آن بلاست وحاء آن خسران ولام آن لوم است پس بخیلی بلائی است بر نفس خویش وخاسری است در نفاق خویش و ملومی است در بخل خویش، رحمةالله علیه.

💡 از مهم‌ترین شهرهای اسواتینی می‌توان به مانزینی ۷۳۰۰۰ نفر، بیگ بند ۹۰۰۰ نفر، ملومه ۱۰۰۰ نفر، مالکرنز ۶ هزار نفر و لوبامبا ۵۸۰۰ نفر اشاره کرد.

💡 نزد ارباب خرد نبود ملوم می نخوانند اهل عدل آن را ظلوم