ملتمس

ملتمس. [ م ُ ت َ م َ ] ( ع ص ) طلب شده و خواسته شده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به التماس شود. || ( اِ ) خواهش. درخواست. حاجت. تقاضا. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): آئینه صفا در روی ملتمس او کشید. ( ترجمه تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 176 ). سلطان بفرمود تا ملتمس او به اسعاف مقرون داشتند. ( ترجمه تاریخ یمینی ایضاً ص 347 ). گفت فرصت تذکیر شمردن ندارم، ملتمس چیست. ( لباب الالباب چ نفیسی ص 52 ). قایدو بر وفق ملتمس او لشکری با وی فرستاد.( تاریخ غازان ص 24 ). چون از این ورطه هائل فراغی روی نماید این ملتمس تمام کند. ( تاریخ غازان ص 72 ).
جرعه ای ده که به میخانه ٔارباب کرم
هرحریفی ز پی ملتمسی می آید.حافظ.نام حافظ گر برآید بر زبان کلک دوست
از جناب حضرت شاهم بس است این ملتمس.حافظ.
ملتمس. [ م ُ ت َ م ِ ] ( ع ص )جوینده چیزی. ( آنندراج ). کسی که طلب می کند و می خواهد و درخواست کننده و آنکه درخواست می کند و استدعا می نماید و تمنا می کند. ( ناظم الاطباء ). خواستار. طالب. خواهشمند. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
بهر این بعضی صحابه از رسول
ملتمس بودند مکر نفس غول.مولوی.

(مُ تَ مَ ) [ ع. ] (اِمف. ) ۱ - درخواست شده، طلب کرده. ۲ - تقاضا، حاجت.
(مُ تَ مِ ) [ ع. ] (اِفا. ) التماس کننده، خواهش کننده.

طلب شده، خواسته شده.
۱. التماس کننده، خواهش کننده، درخواست کننده.
۲. جستجو کننده.

التماس کننده، خواهش کننده، جستجوکننده، درخواست کننده، طلب شده، خواسته شده
( اسم ) طلب کننده در خواست کننده التماس کننده: [ بهر این بعضی صحابه از رسول ملتمس بودند مکر نفس غول... ] ( مثنوی. نیک. ۳۴:۱ ) جمع: ملتمسین.

درخواست شده، طلب کرده.
تقاضا، حاجت.
التماس کننده، خواهش کننده.

💡 کوتاه کردم از همه کس دست التماس جز سر فقر ملتمس دیگرم نماند

💡 ای خاک سر کوی تو گشتن هوس ما بر پای سگت بوسه زدن ملتمس ما

💡 گر بر شما حقیقت جانست ملتمس از پیرهن لطاقت آن تن نظر کنید

💡 رفته به صد هوس یکی آمده دسترس یکی مقصد و ملتمس یکی یار یکی سخن یکی

💡 آمد از ذوق تپیدن نفس از یادم رفت نگهی کرد که صد ملتمس از یادم رفت

💡 صائب صله ای چشم نداریم ز خوبان انصافی ازین سنگدلان ملتمس ماست