مفتن

مفتن.[ م ُ ف َت ْ ت ِ ] ( ع ص ) برانگیزاننده فتنه. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). که فتنه افکند. فتنه انگیز.فتنه جوی. مُضَرِّب. دوبهم زن. دوبهم انداز. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ): مفتنان و اوباش سرای خواجه بونصر... به غارت برفتند. ( کتاب النقض ص 486 ).
مفتن. [ م ُ ف َت ْ ت َ ] ( ع ص ) سخت مفتون. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
مفتن. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) در فتنه انداخته. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || به شگفت آورده. || ربوده دل. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). || پول عیارگرفته. ( ناظم الاطباء ).

(مُ فَ تِّ ) [ ع. ] (اِفا. ) برانگیزانندة فتنه.
(مُ فَ تَّ ) [ ع. ] (اِمف. ) در فتنه افکنده.

فتنه انگیز، درفتنه اندازنده.

درفتنه اندازنده، فتنه انگیز، درفتنه انداخته شده، سخت مفتون
( اسم ) در فتنه اندازنده فتنه انگیز جمع: مفتنین.
در فتنه انداخته یا به شگفت آورده

در فتنه افکنده.
برانگیزانندة فتنه.

💡 ای به غفلت خفته زیر دام دهر ایمنی چون یافتی زین مفتنن؟

💡 میان معجزه و سحر فرق بسیار است نه هر مفتن و ساحر پیمبری داند

💡 هر کی طرب رها کند پشت سوی وفا کند بازکشاندش به خود با کرم مفتن او

💡 اینهمه دارد ولیک گوش ندارد بر سخن مفسد و حدیث مفتن

💡 عجب ز جام جهان جمله مست و مدهوشیم بدین عجوز مفتن چه خوش هم آغوشیم

💡 گه در بلای فتنه ی حسنش مفتنی گه در حصار حلقه ی زلفش مسخری