مستند

مستند. [ م ُ ت َ ن ِ ] ( ع ص ) پناه برنده و التجاجوینده. ( از اقرب الموارد ). پناه جوینده. ( غیاث ). || پشت به چیزی دهنده. ( غیاث ). تکیه کننده. رجوع به استناد شود.
مستند. [ م ُ ت َ ن َ ] ( ع ص، اِ ) کسی که پناه به او برده شود. ( غیاث ). || تکیه کرده شده:
اصبعت در سیر پیدا می کند
که نظر بر حرف داری مستند.مولوی ( مثنوی ).|| تکیه و محل تکیه و پشتی. ( ناظم الاطباء ). تکیه گاه. معتمد. سند. رجوع به استناد شود. || سند حدیث. ( از اقرب الموارد ) ( از تعریفات جرجانی ). رجوع به سند شود.

(مُ تَ نَ ) [ ع. ] (اِمف. ) دلیل، مدرک، چیزی که به آن استناد کنند، دارای سند.
(مُ تَ نِ ) [ ع. ] (اِفا. ) استنادکننده. ج. مستندین.

۱. دارای دلیل و مدرک، مبتنی بر سند.
۲. ویژگی فیلمی که رخدادهای آن واقعی است.
۳. (اسم ) گفته یا نوشتۀ همراه با سند و مدرک.
۴. (اسم ) مورد اطمینان.

چیزی که به آن استنادکنند، دلیل ومدرک
( اسم ) استنادکننده جمع: مستندین.
پناه برنده و التجا جوینده

مُستند (documentary)
فیلمی (و گاه نمایشی) که بااستفاده از اسنادی مانند روزنامه ها و مدارک بایگانی، و یا با فیلم برداریِ مستقیم از وقایع جاری ساخته می شود.

دلیل، مدرک، چیزی که به آن استناد کنند، دارای سند.
استنادکننده.
مستندین.

💡 یا بود مستند به حق زان رو که برآید به صورت من و تو

💡 عاشقان حرم از جام ندا سر مستند مطربا این غزل از پرده عشاق نواز

💡 نه تنها قاسمی مست از می اوست که از جامات او مستند ذرات