مستعان

مستعان. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از استعانة.یاری خواسته شده. یعنی کسی که از او استعانت کنند و یاری خواهند. ( غیاث ) ( آنندراج ). معول. ( منتهی الارب ).آنکه یاری از او خواهند. ( دهار ) ( مهذب الاسماء ). رجوع به استعانة شود: قال رب احکم بالحق و ربنا الرحمان المستعان علی ما تصفون. ( قرآن 112/21 ).
چه گوئی بود مستعین مستعان گر
نباشد چنین مستعین مستعان را.ناصرخسرو.خواهد ز تو استعانت ایرا
بهتر ز تو مستعان ندیده ست.خاقانی.این فال ز سعد مستعار است
هستیش ز مستعان ببینم.خاقانی.عدل شاه مستعان ملهوفان، مستغاث مظلومان، و مستمسک مهجوران است. ( سندبادنامه ص 112 ).
گفت صوفی قادر است آن مستعان
که کند سودای ما را بی زیان.مولوی ( مثنوی ).چون ستد زو نان بگفت ای مستعان
خوش به خان و مان خود بازش رسان.مولوی ( مثنوی ).
مستعان. [ م ُ ت َ ] ( اِخ ) نامی از نامهای باری تعالی. ( از مهذب الاسماء ):
ما اعتماد بر کرم مستعان کنیم
کان تکیه عار بود که بر مستعار کرد.سعدی.

(مُ تَ ) [ ع. ] (اِمف. ) یاری خواسته شده، کسی که از او استعانت کنند.

کسی که از او استعانت می کنند.

یاری خواسته شده، کسی که ازاواستعانت کنند
(اسم ) ۱- کسی که از اوکومک خواسته شده یاری جسته. ۲ - صفتی است از صفات خدا.
نامی از نامهای باری تعاللی

اسم: مستعان (پسر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: mostaeān) (فارسی: مستعان) (انگلیسی: mostaean)
معنی: کسی که از او یاری خواسته شود، از صفات خدا، ( در قدیم ) آن که از او یاری می خواهند، ( به مجاز ) از نام ها و صفات خداوند

[ویکی اهل البیت] مستعان اسمی است برای خداوند تعالی، برای این که هیچ کس، انسان را کمک نمی کند، مگر این که او را از هدفش دور می گرداند و فقط خداوند است که شایسته کمک گرفتن می باشد.
ترجمه شرح الاسماء الحسنی از علّامه سیدحسین همدانی دورودآبادی

یاری خواسته شده، کسی که از او استعانت کنند.

💡 قرب ده سال است کز خود می‌نماید صرف مال و استعانت نیستش جز از خدای مستعان

💡 هم از آن بِه در دعا کوشم چه نارم مدح کرد ای امیر کامران و ای خدیو مستعان

💡 باری بجز خدا نتوان خواستن عماد یا مستعانُ عَوْنَکَ إیّاکَ نَسْتَعِیْنُ

💡 دست و پا بدهد گواهی با بیان بر فساد او به پیش مستعان

💡 کمی، ازکمین بندهٔ ناتوان کرم از تو یا مُنعم المستعان

💡 بیاد آرد که هستش مستعانی که نبود منفک از وی نیم آنی