مرغ چمن

مرغ چمن. [ م ُ غ ِ چ َ م َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) بلبل. رجوع به این ترکیب ذیل مرغ شود.

(مُ غِ چَ مَ ) (اِمر. ) بلبل.

بلبل.

💡 چون مرغ چمن چند کنی ناله ز حسرت؟ بشکن قفس ای مرغ گرفتار که رستی

💡 گرنه گل ناله‌ای از مرغ چمن گوش کند ناله را مرغ چمن به که فراموش کند

💡 خرم آن دل که بهار از پی ترتیب دماغ بانگ مرغ چمن و بوی گل تازه شنید

💡 درون غنچه چرا خون و جیب گل چاک است اگر نه مرغ چمن داستان هجران گفت

💡 بعشوه مرغ چمن را فریب ده ای گل در این قفس که منم بوی نوبهار تو نیست

💡 در بهاران همه کس همدم مرغ چمن اند دل من هم نفس مرغ قفس می گردد