فرهنگ معین
( ~. ) (اِمص. ) نک دموکراسی.
( ~. ) (اِمص. ) نک دموکراسی.
{democracy} [باستان شناسی، علوم سیاسی و روابط بین الملل] نظامی سیاسی که در آن برگزیدگان مردم حکومت می کنند
رجوع شود به:دموکراسی
دموکراسی
💡 هرچند امامت بتواند مؤلفههای ذاتی مردمسالاری یعنی مشارکت عمومی و اقتدار جمعی را بپذیرد، ولی مؤلفههای زمینهای آن را برنمیتابد و رضایت مردم در آن مبنای مشروعیت نیست.
💡 یک ماه پیش از برگزاری انتخابات پارلمانی لبنان، بان کیمون، دبیر کل سازمان ملل متحد در گزارشی به شورای امنیت سازمان ملل متحد، حزبالله لبنان و سایر گروههای شبهنظامی را متهم به ایجاد بیثباتی در این کشور کرد. بان کیمون، همچنین حزبالله لبنان را خطری برای آرامش و پیشبرد مردمسالاری در لبنان خواند. دویچه وله فارسی
💡 در میان اهلسنت نظریهٔ شورا در مردمسالاری اسلامی جایگاه ویژهای دارد جهت مشروعیت بخشی به حکومت و قدرت سیاسی. آنان معتقد اند حکومتی که از راه شورا مستقر شده باشد مشروعیت پیدا میکند.