مخرق

مخرق.[ م َ رَ ] ( ع اِ ) دشت و بیابان. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ). دشت و بیابان بی آب. ( ناظم الاطباء ). || سنگ در کنار حوض که هر گاه خواهندآب از آن بردارند. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ). سنگی که در دنباله حوض گذارند و چون خواهند آب حوضی روان گردد آن را بردارند. ( ناظم الاطباء ).
مخرق. [ م ُ رِ ] ( ع ص ) سرگشته و متحیر گرداننده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). سرگردان کننده و متحیرنماینده. ( ناظم الاطباء ).
مخرق. [ م ُ خ َ ر رِ ] ( ع ص ) پاره کننده و از هم درنده. ( غیاث ). درنده و پاره پاره گرداننده. ( از آنندراج )( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). شکافنده و پاره کننده. ( ناظم الاطباء ). || بسیار دروغ گو. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).

(مُ خَ رِّ ) [ ع. ] (اِفا. ) ۱ - پاره پاره کننده، درنده. ۲ - بسیار دروغگو.

۱. پاره کننده، شکافنده.
۲. بسیار دروغ گو.

💡 بی امر او امارت زرق است و مخرقه بی رأی او وزارت وزراست و مستعار

💡 آنجا که تو بر خوانده و زند و پازند زردشت به مخرق زبان بریده

💡 از تکبر جمله اندر تفرقه مرده از جان زنده‌اند از مخرقه

💡 گیتی ز صدق تو قلبم مخرقه شکست گردون ز جاه تو علم کبریا فگند

💡 سرفتنه اوباشی همخرقه قلاشی در مصر نمی‌باشی تا جمله شکرخایی

💡 تا مخرقه و راندهٔ هر در نشوی نزد همه کس چو کفر و کافر نشوی