لغت نامه دهخدا
مختلس. [ م ُ ت َ ل ِ ] ( ع ص ) رباینده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب )( از اقرب الموارد ). رباینده و خود کشنده. ( ناظم الاطباء ). || دزدی کننده. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). || ( اصطلاح فقهی )آنکه مالی را ازمحل غیرحرز و بطور مخفی سرقت می کند مانند کسی که گوسفندی را در چراگاه می رباید. و رجوع به اختلاس شود.
مختلس. [ م ُ ت َ ل َ ] ( ع ص ) ربوده شده و به زور ربوده شده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به ماده قبل شود.