لیالی

💡 بود سپهر دگر کش لیالی و ایام چو رومی و حبشی داغ بر جبین بینی

💡 ایّام (و) لیالی چو سفیدیّ وسیاهی در دایرهٔ زیر نگین تو در آمد

💡 لیالی بتنا نجتنی من ثمارکم فقلبی الی تلک اللّیالی قد حنّا

💡 نی نی نه هلالی تو که بر چرخ فضایل چون شمس و قمر زینت ایام و لیالی

💡 ای بس ایام و لیالی که بدرگاه تو من شاد و خوش بودم از وقت سحرگه تا شام

💡 غم ایام و لیالی ندهد راه بدل هر که را کار بدان طره و رخسار افتاد

💡 در متون کهن و اشعار کلاسیک، شاعر از لیالی تاریک و سرد برای توصیف تنهایی و غم‌های عمیق قلبی خود استفاده کرده است.

💡 برخی از داستان‌های قدیمی، درباره لیالی پر از راز و رمز صحبت می‌کنند که در آن زمان‌ها مردم را به حیرت وامی‌داشت.

💡 آن شب‌های طولانی و لیالی که در سکوت مطلق سپری می‌شدند، یادآور خاطرات تلخ و شیرین دوران جوانی و دوران تحصیل ما بودند.