لطایف
لطایف به معنای نکتهها، ظرافتها و زیباییهای خاصی است که در گفتار، نوشتار یا رفتار افراد وجود دارد. این واژه به ویژگیهای زیبا و دلنشین اشاره دارد که میتواند شامل شوخیهای ظریف، حکایات جذاب یا نکات آموزنده باشد. آنها به نوعی به روحیه خلاق و هنری انسانها ارتباط دارد و میتواند در ادبیات، هنر و حتی زندگی روزمره نمایان شود.
استفاده در ادبیات:
در ادبیات فارسی، لطایف به عنوان یک عنصر زیبا و جذاب در شعر و نثر به کار میرود. شاعران و نویسندگان با استفاده از آن، احساسات و افکار خود را به شیوهای دلنشین و جذاب منتقل میکنند. این واژه به خصوص در آثار ادبی کلاسیک و معاصر فارسی به وفور دیده میشود.
نمونهها:
لطایف ادبی: اشعار حافظ یا سعدی که با استفاده از زبان زیبا و لطیف، معانی عمیق و احساسی را به تصویر میکشند.
لطایف اجتماعی: نکتههای ظریف و شوخیهای ملایم که در مکالمات روزمره به کار میروند و باعث ایجاد فضایی شاد و دوستانه میشوند.
مترادفها
لطافتها، ظرافتها
لغت نامه دهخدا
لطایف. [ ل َ ی ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ لطیفة. لطائف. لطیفه ها. رجوع به لطیفه شود: ابوالمظفر رئیس غزنین نایب پدرش خواجه علی به پروان پیش آمد با بسیار خوردنیهای غریب و لطایف. ( تاریخ بیهقی ص 247 ). رسول آنجا رسید و پیغامها بر وجه نیک بگذارد و لطایف به حدی به کار آورد تا آن قوم رابه خوابی فروکرد. ( تاریخ بیهقی ص 691 ). و آن اطناب ومبالغت مقرون به لطایف و ارادات از داستان شیر و گاو اتفاق افتاده است. ( کلیله و دمنه ). ابوالفضل در لطایف ادب بارع تر بود. ( ترجمه تاریخ یمینی ). سلطان برلطایف صنع باری و عواید کرم او شکر میگفت. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 419 ). آن صحایف لطایف نگار و منشآت غرابت آثار. ( حبیب السیر ص 123 ). و رجوع به لطائف شود.
فرهنگ معین
(لَ یِ ) [ ع. لطائف ] (اِ. ) جِ لطیفه.
فرهنگ فارسی
جمع لطیفه
( اسم ) جمع لطیفه: ۱- چیزهای نیکو و نغز: ابوالمظفر رئیس غزنین - نایب پدرش خواجه علی - به پروان پیش آمد با بسیار خوردنیهای غریب و لطایف. ۲- گفتارهای نرم و مطبوع: رسول آنجا رسید و پیغامها بر وجه نیک بگزارد و لطایف بحدی بکار آورد تا آن قوم را بخوابی فرو کرد. ۳- دقایق نکات باریک: ابوالفضل در لطایف ادب بارع تر بود.
جمع لطیفه
جمله سازی با لطایف
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ای ز بزم تو با لطایف خلق پیشه ی گوش و دل شکر رفتن
💡 سمنانی هنگام مسافرت خود به شیراز با حافظ دیدار کرد و هر دو با همدیگر راز و نیاز داشتند. در لطایف اشرفی که مجموعه سخنان سمنانی است، چندین جا از این ملاقات صحبت شده است.