واژه لطام در زبان عربی، که ریشه اصلی این کلمه محسوب میشود، از مصدر لَطَمَ (latama) به معنای ضربه زدن به صورت یا سیلی زدن است. این فعل، در ابتدا، اشاره به عملی فیزیکی و اغلب همراه با شدت و خشونت دارد که بر صورت شخصی وارد میشود. در کاربردهای اولیه، لطم به ضربهای گفته میشد که با کف دست یا انگشتان بر گونه یا پیشانی وارد میآمد. این عمل، بسته به شدت و موقعیت، میتوانست بیانگر خشم، تنبیه، تحقیر یا حتی ابراز ناراحتی و اندوه باشد. در زبان فارسی نیز، این ریشه لغوی مورد اقتباس قرار گرفته و کلماتی چون لطمه یا لطمه زدن به همین معنای ضربه زدن، خصوصاً به صورت، به کار رفتهاند. لطمه گاهی به معنای صدمه و آسیب دیدن نیز به کار میرود، که نشاندهنده انتقال مفهوم از عمل ضربه زدن به نتیجه آن یعنی آسیب است. در هر دو زبان، مفهوم اصلی لطام با یک کنش فیزیکی همراه است که اثر محسوسی بر دریافتکننده خود میگذارد و جنبهای از خشونت یا شدت را در بر دارد.
لطام
لغت نامه دهخدا
لطام. [ ل ِ ] ( ع مص ) ملاطمة. طپانچه زدن یکدیگر را. ( منتهی الارب ). با کسی طپنچه زدن. ( زوزنی ):
با آبروی تشنه بمانی از آب جوی
به چون ز بهر آب زنی با خران لطام.ناصرخسرو.
فرهنگ معین
(لِ ) [ ع. ] (مص م. ) تپانچه زدن یکدیگر را.
فرهنگ عمید
تپانچه، سیلی.
فرهنگ فارسی
تپانچه زدن
( مصدر ) تپانچه زدن یکدیگر را.
جمله سازی با لطام
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 طمع بود آنکهم همی تاخت هرسو شب و روز با من همی زد لطامی
💡 اللطامنة یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان حما واقع شدهاست.
