لانه‌گزینی

{implantation} [علوم سلامت] فرایند چسبیدن و نفوذ و جایگزینی تخم لقاح یافته (blastocyst ) در جدار زهدان در مراحل تکوین رویان

لانه گزینی (جنین انسان). لانه گزینی یا کاشت ( به انگلیسی: implantation )، در انسان، نخستین مرحلهٔ بسیار ابتدایی بارداری است که در آن کانسپتوس به دیوارهٔ رحم می پیوندد ( ازاین پس جنین خوانده می شود ). در این مرحله از پیشرفت دوران بارداری، جنین یک بلاستوسیست است. از راه این پیوستگی است که جنین می تواند مواد مغذی و اکسیژنی را که برای رشد خود به آن ها نیاز دارد از مادر دریافت کند.
در انسان، لانه گزینیِیک تخمک بارور شده به احتمال زیاد در حدود ۹ روز، و در نهایت بین ۶ و ۱۲ روز پس از تخمک گذاری رخ می دهد.
دو سوم از شکست یا عدم موفقیت در لانه گزینی به «پذیرش ناکافی رحم» و یک سوم دیگر به «مشکلات خود جنین» مربوط دانسته شده است. پذیرش ناکافی رحم ممکن است توسط سیتوکین های غیرطبیعی و سیگنال های هورمونی و همچنین در اثر تغییرات وراژنتیک باعث شود.

فرایند چسبیدن و نفوذ و جایگزینی تخم لقاح‌یافته (blastocyst) در جدار زهدان در مراحل تکوین رویان.

💡 این پروتئین یک مولکول چسبندگی سلول است که جزء خانوادهٔ پروتئین‌های سلکتین است و در گلبول‌های سفید و رویان پیش از لانه‌گزینی یافت می‌شود. این پروتئین همچنین نقش مهمی در تعامل میان لایه درون‌رگی و لنفوسیت‌ها ایفا می‌کند.

💡 امکان انجام آزمایش‌های تشخیصی بر روی رویان، پیش از لانه‌گزینی، در کسانی که از روش لقاح مصنوعی استفاده می‌کنند، وجود دارد.