قوافل

💡 قوافل دعوت از زبان من همه وقت رفیق کوکبه صبح و کاروان صباست

💡 روان است پیوسته از شهر هستی به ملک عدم از پی هم قوافل

💡 عیش منفّص دو سه روزه سرای دون شد رهزن قوافل عیش دوام ما

💡 اگرچه داشت به دل، کاروان غم منزل کنون قوافل عیش آیدم به استقبال

💡 شاهی که در قوافل سرمای قهر او خورشید دوش برکشد از محمل سحاب