فلونیا

فلونیا. [ ف َ ] ( اِ ) معجونی است که از تخم شاهدانه و شیرابه خشخاش میساختند و بعنوان مسکر و مسکن به کار میرفته است. فلونی. ( فرهنگ فارسی معین ). || نوعی معجون مسکن و مخدر. منسوب به فیلون ِ تارسی پزشکی از معاصرین اغسطس ( اوگوست ) امپراطور روم که جهت تسکین درد دندان و درد دل به کار میرفته است. فلونیا الرومیه. ( فرهنگ فارسی معین ). اسم معجون مرکبی است منسوب به افلن طبیب که افلونیا نیز مینامند. ( فهرست مخزن الادویه ).
- فلونیای پارسی؛ پلپل سپید و بزرالبنج از هر یکی بیست درم سنگ، افیون گل مختوم ده درمسنگ،زعفران پنج درمسنگ، فرفیون و مرو سنبل و عاقرقرحا از هر یک دو درمسنگ، جندبیدستر یک درمسنگ، زرنباد و دردنج مشک هر یکی نیم درمسنگ. ( ذخیره خوارزمشاهی ). رجوع به فلون و فلونی شود.

(فَ یا فِ ) (اِ. ) ۱ - معجونی است که از تخم شاهدانه و شیرابة خشخاش می ساختند و به عنوان مسکر و مسکن به کار می رفته است، فلونی. ۲ - نوعی معجون مسکن و مخدر منسوب به فیلون تارسی پزشکی از معاصرین اعسطس (اوگوست ) امپراطور رم که جهت تسکین درد دندان و دل درد به

( اسم ) معجونی است که تخم شاهدانه و شیرابه خشخاش می ساختند و به عنوان مسکر و مسکن به کار می رفته است فلونی. ۲ - نوعی معجون مسکن و مخدر منسوب به فیلون تارسی پزشکی از معاصرین اغسطس امپراتور روم که جهت تسکین درد دندان و دل به کار می رفته است فلونیا الرومیه.

معجونی است که از تخم شاهدانه و شیرابة خشخاش می‌ساختند و به عنوان مسکر و مسکن به کار می‌رفته‌است؛ فلونی.
نوعی معجون مسکن و مخدر منسوب به فیلون تارسی پزشکی از معاصرین اعسطس (اوگوست)
امپراطور رم که جهت تسکین درد دندان و دل درد به کار می‌رفته‌است؛ فلونیا الرومیه.