فشافش

فشافش. [ ف َ ف َ ] ( اِ صوت ) به معنی فشافاش است که آواز تیر انداختن از پی هم باشد. ( برهان ). و برای ضرورت شعر شین اول مشدد شود:
که ز فشافش تیر جانستان
ابر آزاری خجل در امتحان.مولوی.- فشافش کنان؛ در حال تیرباران. پیوسته تیراندازنده:
ترنگ کمان رفته در مغز کوه
فشافش کنان تیر بر هر گروه.نظامی.رجوع به فشافاش شود.

(فَ فِ ) (اِ. ) آواز پرتاب شدن پیاپی تیر از کمان.

آواز پرتاب شدن پیاپی تیر از کمان: که ز فشافش تیر جان ستان / ابر آزاری خجل در امتحان (مولوی: لغت نامه: فشافش ).

( اسم ) آواز تیر که پیاپی اندازند.

آواز پرتاب شدن پیاپی تیر از کمان.

💡 ترنگ کمان رفته در مغز کوه فشافش کنان تیر بر هر گروه

💡 از هر طرف فشافش چندین هزار تیر طفلان خردسال ز پیران سالخورد