فروکش

فروکش. [ف ُ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) فرودآینده در جای، و اقامت کننده به مکانی. || ( اِمص مرکب ) به معنی مصدر نیز آمده است، یعنی فرود آمدن در جایی. ( غیاث ).
ترکیب ها:
- فروکش شدن؛ فروکش کردن.رجوع بدین مدخل ها شود.
|| به معنی فرو رفتن نیز باشد چنانکه آب در زمین فروکش کند.

(فُ کِ یا کَ ) ۱ - (مص مر. ) فرو کشیدن. ۲ - (ص فا. ) فرو کشنده.

= * فروکش کردن
* فروکش کردن: (مصدر لازم ) [مجاز]
۱. فرود آمدن، پایین آمدن.
۲. به پایین کشیدن.
۳. [قدیمی] عنان کشیدن و در جایی فرود آمدن.
۴. فروریختن چاه، قنات، و مانند آن.

فروکشنده، پایین کشنده، وبه معنی فروکشیدن(مصدرمرخم )فروکش کردن:فرود آمدن، پایین آمدن، بپایین کشیدن
۱ - فرو کشیدن ۲ - فروکشنده: آن خال که در کنج لبت گشته فروکش گر گوشه نشین است سپاه دل و جان کیست.

{remission} [پزشکی] کاهش یا از بین رفتن علائم بیماری
{tuck} [هوافضا] گشتاور ناخواستۀ هواگرد در سرعت بالا که می تواند به سقوط شیرجه ای هواگرد منجر شود

فرو کشیدن.
فرو کشنده.

💡 فروکشم به نمد در چو آینه رخ فکرت چو آینه بنمایم کی رام شد کی حرون شد

💡 علائم ممکن است در طول دوره کم و زیاد شود اما فروکش کامل نادر است.

💡 طرف سدره جان را تو فروکش به کفم نه سوی آن قلعه عالی تو برانداز کمندم

💡 فروکش جام و خندان شو تو چون گل که خواهی یافت در آن دم یقین کل

💡 خواهی نفس فروکش و خواهی به ناله‌کوش جولان عمررا نکشدکس عنان به لب