فرقان

فرقان. [ ف ُ ] ( ع اِ ) ج ِ فَرْق، به معنی رطل و پیمانه معروف مدینه.( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به فَرْق شود.
فرقان. [ ف ُ ] ( ع اِ ) آنچه بدان فرق کنند میان حق و باطل. || شکافتگی دریا. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || ظرف. ( اقرب الموارد ). || فیروزی. ( منتهی الارب ). نصر. ( اقرب الموارد ). || حجت و بیان واضح. ( منتهی الارب ). برهان. ( اقرب الموارد ). || صبح. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || سپیده دم. ( منتهی الارب ). سحر. ( اقرب الموارد ). || کودکان. || ( اِخ ) قرآن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد )

قر آن
جداکردن، جداساختن ازهم آنچه که حق وباطل راتشخیص دهدوازهم جداکند، قر آن
۱ - ( صفت ) آنچه جدا کننده حق از باطل باشد.
جمع فرق. به معنی رطل و پیمانه معروف مدینه.

اسم: فرقان (پسر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: forqān) (فارسی: فرقان) (انگلیسی: forghan)
معنی: جدا کننده ی حق از باطل، آنچه جدا کننده ی حق از باطل باشد، ( اَعلام ) ) سوره بیست و پنجم از قرآن کریم دارای هفتاد و هفت آیه، ) نام دیگری برای قرآن، جداکننده حق و باطل، نام سوره ای در قرآن کریم

فُرقان
در قرآن در آیۀ ۵۳ سورۀ بقره، به این واژه اشاره شده و در کنار «کتاب» از عطایای خداوند به موسی به حساب آمده است. برای این کلمه چند معنا گفته شده است: ۱. جداکنندۀ حق از باطل؛ ۲. شکافتن دریا برای گذار بنی اسرائیل همراه موسی؛ ۳. تورات، که محتمل ترین معناست؛ ۴. قرآن. به نظر زبان شناسان، این واژه آرامی است.

💡 زچشمت خواب بگریزد چو گوشت زی رباب آید به خواب اندر شوی آنگه که برخواند کسی فرقان

💡 بزرگ چون خردست و عزیز چون دولت قوی چو حجت اسلام و پاک چون فرقان