فردی
اصطلاح فردی به معنای مربوط به فرد است و در زبان فارسی به عنوان صفتی برای توصیف ویژگیها، رفتارها یا ویژگیهای خاص یک شخص به کار میرود. این واژه به فردیت و خصوصیات شخصی اشاره دارد و میتواند در زمینههای مختلفی مانند روانشناسی، جامعهشناسی و فلسفه مورد استفاده قرار گیرد.
تعریف فرد:
فرد به معنای یک انسان خاص یا یک واحد مستقل از جامعه است. هر فرد دارای ویژگیها، افکار، احساسات و تجربیات منحصر به فرد خود است.
کاربرد واژه:
در روانشناسی: به ویژگیها و رفتارهای خاص هر شخص اشاره دارد. مثلاً روانشناسی فردی به مطالعه شخصیت و رفتارهای خاص افراد میپردازد.
در جامعهشناسی: به بررسی نقش و تأثیرات فرد بر جامعه و بالعکس اشاره دارد. مثلاً حقوق فردی به حقوق و آزادیهای خاص هر فرد در جامعه اشاره میکند.
در فلسفه: به بررسی مفهوم وجود فرد و هویت شخصی میپردازد.
مترادفها
شخص، واحد، یک نفر
متضادها
جمعی، گروهی، عمومی
لغت نامه دهخدا
فردی. [ ف َ ] ( حامص )انفراد. تنهایی. بی انبازی. یگانه بودن:
اگر با بخت نرماده قرینند این خدادوران
تو چون دوران به فردی ساز کآخر فرد دورانی.خاقانی.|| ( ص نسبی ) منسوب به فرد. انفرادی. رجوع به فرد شود.
فردی. [ ف َ ] ( اِ ) طومار. || فهرست. ( ناظم الاطباء ).
فردی. [ ف َ دا ] ( ع ق ) یکان یکان: جأوا فردی؛ آمدند یکان یکان. ( منتهی الارب ). واحداً بعد واحد. ( از اقرب الموارد ).
فرهنگ فارسی
یکان یکان
جمله سازی با فردی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بر اوج حسن چون خورشید فردی ولی هرگز به گرد ما نگردی
💡 نه یک سرو تن فردی که سوی حاتم طی کند به کبر نگاه و کند به ناز خرام
💡 هر نفس فردی به خاک افتد ز اوراق حواس چون به زردی رو گذارد آفتاب زندگی
💡 حباب وار سر فردی از جهان دارم بر آن سرم که کنم در سر هوای شراب