فرح بخش

فرح بخش. [ ف َ رَ ب َ ] ( نف مرکب ) فرح انگیز. شادی بخش. رجوع به ترکیبات فرح شود.
فرح بخش. [ ف َ رَ ب َ ] ( اِخ ) نام باغی است اندرون قلعه شهرپناه دارالخلافت شاه جهان آباد. ( آنندراج ).

( ~. بَ ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) آن چه که شادی آورد، شادی بخش.

۱. = فرح انگیز
۲. (طب قدیم ) = مفرّح

( صفت ) آنچه که شادی آورد شادی بخش مفروح.
نام باغی است اندرون قلعه شهر پناه دارالخلافت شاه جهان آباد.

اسم: فرح بخش (دختر) (فارسی، عربی) (تلفظ: f.-bakhš) (فارسی: فرح‌بخش) (انگلیسی: farah-bakhsh)
معنی: شادی بخش، فرح انگیز، فرح ( عربی ) + بخش ( فارسی ) شادی بخش

آن چه که شادی آورد، شادی بخش.

💡 خوشمقامیست فرح بخش خرابات مغان بود از مغبچه کان تا ابدآباد آنجا

💡 سحر از زلف تو بویی بمن آورد نسیم چه فرح بخش نسیمی، چه مبارک سحری!

💡 نازم به فرح بخشیِ فصلی که هوایش از جام طراوت شده ساقی عطشان را

💡 خاک آن باد فرح بخشم که از کویت وزد صید آن مرغ هماپونم که بر بامت پرید

💡 نتوان لعل فرح بخش ترا جان گفتن کانچه آید بدهان پیش تو نتوان گفتن

💡 با تو ای می غم ایام فراموشم شد که فرح بخش و طرب خیز و نشاط افزایی